Sunday, January 27, 2008

செல்லமே...



கன்னங்கள் உரசிக்கொண்டு
கார்மேகம் கரைவதை
காண்பிக்க வேண்டும் ...

இறுக்கி அணைத்தபடி
இரவின் நிசப்தத்தை
உணர்த்த வேண்டும் ...

புரியாது போனாலும்
புதியவென் கவிதைகளை
புலப்படுத்த வேண்டும்..

உணர்வுகளின் உள்ளே
உறங்கிக்கிடக்கும் இசையை
கேட்பிக்க வேண்டும்...

சுட்டு விரல் பற்றியபடி
சூரியக் கதைகள்
சொல்ல வேண்டும்...

செல்லமே ,

தேக்கிய அன்பெல்லாம்
திசையறியா ஆசைகளாய்
சிதறியிருக்கிறது ...

சிதறிக்கிடந்த நான்
கோர்க்கப் பட்டிருக்கிறேன் ,
தாய்மையால் !

6 comments:

Kesavan said...

just awesome... just awesome...

Lakshmi Sahambari said...

Thnks!

AASAYAN said...

unakku enn kai thattal kettirukkuma ....
theriyavillai..
anal un kavidhai galai padithavudam ...
indha pootiya aluvalagathin naangu suvargalukkul naan kai thatiyathennao nijam...

Lakshmi Sahambari said...

Nandri Aasayan!

Krishnan said...

Mudhalil "MM..." hykoo arumai endru manadhirkul solli mudikka vidavillai intha thaimai varigal. Hats off to u..

Krishnan said...

Kadhal patriya kavidhaigalin vazhakkamana varisaiyil viyandhu nirkumpothu.. thaimayin vidhyasam mounamakki vittathu.. Hats off to you..